Τι είναι η Οστεοπαθητική;

Είναι ένας ανεξάρτητος επιστημονικός κλάδος της Εναλλακτικής ή Συμπληρωματικής Ιατρικής (Alternative - Complementary Medicine). Αποτελεί έναν έγκριτο τρόπο προσέγγισης των μηχανικών δυσλειτουργιών του μυοσκελετικού συστήματος. Για εκείνους οι οποίοι είναι περισσότερο εξοικειωμένοι με την έννοια της Χειροπρακτικής, μπορεί να διευκρινιστεί ότι όσον αφορά το θεωρητικό υπόβαθρο, η Οστεοπαθητική και η Χειροπρακτική ουσιαστικά είναι θεραπευτικές προσεγγίσεις ταυτόσημες σ’ ένα μεγάλο βαθμό. Η βασική αρχή που διέπει την θεωρία της Οστεοπαθητικής και της Χειροπρακτικής είναι πως «η δομή κυβερνάει τη λειτουργία». Ότι δηλαδή, το ανθρώπινο σώμα ως ζωντανός οργανισμός, είναι ένας άρτιος συνδυασμός συγκεκριμένης ανατομικής δομής με ζωτικές φυσιολογικές λειτουργίες, το οποίο όμως μπορεί να είναι υγιές για όσο καιρό παραμένει δομικά ακέραιο. Και πως όταν επηρεάζεται η δομική του ακεραιότητα, αυτό έχει μια αντίστοιχη επίδραση στις φυσιολογικές λειτουργίες. Σε αρκετές περιπτώσεις, κύρια αιτία ενός προβλήματος υγείας είναι μια διαταραχή της δομικής ακεραιότητας του σώματος. Έχοντας αυτό σαν βασική αρχή η Οστεοπαθητική και η Χειροπρακτική ειδικεύονται στις μηχανικές διαταραχές και αλλοιώσεις των αρθρώσεων, ιδιαίτερα της σπονδυλικής στήλης και στις επιπτώσεις που έχουν οι διαταραχές αυτές στο νευρικό σύστημα, στο μυϊκό σύστημα και κατ΄ επέκταση στους μηχανισμούς που προκαλούν πόνο.

Πού μπορεί να εφαρμοστεί η Οστεοπαθητική;

Η Οστεοπαθητική μπορεί να έχει θεραπευτική εφαρμογή σε ένα ευρύ φάσμα μυοσκελετικών διαταραχών, πόνων της σπονδυλικής στήλης όπως του αυχένα και της μέσης, αλλά και σε άλλες παθήσεις που με τη πρώτη ματιά μπορεί να μη φαίνεται ότι έχουν σχέση με την σπονδυλική στήλη, όπως πονοκέφαλοι, ζαλάδες, ίλιγγοι, μουδιάσματα κλπ. Μπορεί να εφαρμοστεί και να βοηθήσει άτομα όλων των ηλικιών και επαγγελμάτων: από νήπια έως ηλικιωμένους, από άτομα που κάνουν καθιστική ζωή μέχρι και επαγγελματίες αθλητές. Η θεραπεία με την Οστεοπαθητική βοηθάει τον ασθενή να απολαύσει μια καλύτερη ποιότητα ζωής και υψηλότερα επίπεδα υγείας και φυσικής απόδοσης.

Πότε δεν πρέπει να επιλέγεται η Οστεοπαθητική;

Καμία θεραπευτική μέθοδος δεν αποτελεί πανάκεια και κανείς επιστήμονας δεν κατέχει γνώση «επί παντός επιστητού». Στην περίπτωση που το πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζετε δεν έχει σχέση με το φάσμα των θεραπευτικών ενδείξεων της Οστεοπαθητικής, θα πρέπει οπωσδήπτοτε, με την βοήθεια του θεράποντος ιατρού σας, να προσανατολιστείτε στην συμβουλή του εξειδικευμένου για το δικό σας πρόβλημα ιατρού. Προσπαθήστε να είστε σαφείς σχετικά με τον λόγο για τον οποίο επισκέπτεστε το κέντρο Οστεοπαθητικής. Και μην διστάσετε να εκφραστείτε ελεύθερα σχετικά με ζητήματα υγείας για το οποία έχετε αμφιβολίες όσον αφορά την αιτιολογία ή την σοβαρότητά τους. Αυτό θα σας βοηθήσει να κερδίσετε πολύτιμο χρόνο, που σε αρκετές περιπτώσεις επηρεάζει και την επιτυχία της όποιας θεραπείας θα χρειαστεί να ακολουθήσετε. Υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες η οστεοπαθητική θεραπεία πρέπει να αποφεύγεται. Μερικές από αυτές τις περιπτώσεις είναι οι μολυσματικές φλεγμονές των οστών και των αρθρώσεων, ο καρκίνος των οστών και η βαριάς μορφής οστεοπόρωση.

Πως γίνεται η θεραπεία;

Όταν υπάρχει η κατάλληλη ένδειξη, η θεραπεία γίνεται κυρίως με επιδέξιους χειρισμούς (manipulation) με τα χέρια, επάνω στη σπονδυλική στήλη ή σε κάποιες άλλες αρθρώσεις. Αυτοί οι χειρισμοί λέγονται ανατάξεις (adjustments), επειδή ο σκοπός που συνήθως επιδιώκεται είναι να αποκατασταθεί η ανατομική σχέση μεταξύ των σπονδύλων. (Σε μερικές περιπτώσεις, όταν το πρόβλημα που προκαλεί τον πόνο είναι η σύσπαση κάποιων μυικών ομάδων, χωρίς κατ΄ ανάγκη να υπάρχει διαταραχή στις ανατομικές σχέσεις των σπονδύλων, οι χειρισμοί αποσκοπούν σε χαλάρωση αυτών των μυικών συσπάσεων.) Οι ανατάξεις αποτελούν το κύριο σε σπουδαιότητα μέρος της οστεοπαθητικής θεραπείας. Πριν γίνουν αυτοί οι χειρισμοί, ένας ειδικά εκπαιδευμένος βοηθός, χρησιμοποιώντας φυσικοθεραπευτικές μεθόδους, προετοιμάζει τη σπονδυλική στήλη και τα άλλα σημεία τους σώματος στα οποία θα εφαρμοσθεί η θεραπεία. Αυτό χαλαρώνει τους μυς και αυξάνει την ελαστικότητα και το εύρος της κίνησης με αποτέλεσμα να μπορούν να γίνονται πιο εύκολα οι οστεοπαθητικοί χειρισμοί. 

Υπάρχουν “παρενέργειες”;

Το μόνο ενόχλημα που θα μπορούσε να υπάρξει μερικές φορές είναι ίσως κάποιος πόνος ή μούδιασμα στη περιοχή που έχουν γίνει χειρισμοί, για την επόμενη ή μεθεπόμενη μέρα της θεραπείας, κάτι που θεωρείται αναμενόμενη φυσιολογική αντίδραση. Με τους κατάλληλους οστεοπαθητικούς χειρισμούς, το μόνο που μπορεί να περιμένει κανείς είναι οφέλιμα αποτελέσματα. Φυσικά αναμένεται πως ο κάθε ασθενής θα ανταποκριθεί διαφορετικά στην αγωγή και θα έχει μια ποικιλία αντιδράσεων.

Πόσο χρόνο διαρκεί η θεραπεία;

Όπως είναι λογικό, ο χρόνος που απαιτείται για την αποκατάσταση ενός προβλήματος έχει σχέση με τον κάθε ασθενή ατομικά και η αλήθεια είναι πως κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με ακρίβεια την πορεία αυτή. Στη διάρκεια της περιόδου της θεραπείας, η συζήτηση με τον ασθενή είναι αυτή που καθορίζει, ανάλογα με την βελτίωση, το ποιος είναι ο ενδεδειγμένος τρόπος αντιμετώπισης. Με την προσεκτική αξιολόγηση της πορείας της αποκατάστασης, γίνεται προσαρμογή στον τρόπο προσέγγισης του προβλήματος που υφίσταται και αναζητείται ο πιο κατάλληλος. Στα συνήθη προβλήματα πόνου της σπονδυλικής στήλης η ανακούφιση επέρχεται γενικά γρήγορα σε έναν μέσο όρο 10 έως 12 συνεδριών, με συχνότητα μία έως δύο φορές την εβδομάδα. Μια συνεδρία διαρκεί περίπου είκοσι με τριάντα λεπτά. Μερικοί ασθενείς επιλέγουν να ακολουθήσουν ένα πρόγραμμα συντήρησης είτε επειδή το πρόβλημά τους έχει μια χρονιότητα είτε λόγω αυτής της ίδιας της οφελιμότητας της θεραπείας, μια και συνεισφέρει στην υγεία και ευεξία τους. 

Η οστεοπαθητική στον κόσμο

Στις χώρες στις οποίες διδάσκεται η Οστεοπαθητική Ιατρική, όπως σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες και στις ΗΠΑ, το σχετικό νομικό κατεστημένο είναι εντελώς διαφορετικό από αυτό της χώρας μας. Οι Οστεοπαθητικοί Ιατροί (Doctors of Osteopathy, D.Ο.s), και οι Ιατροί της Αλλοπαθητικής (Κλασσικής) Ιατρικής (Allopathic, Medical Doctors, M.D.s) είναι νομικά και επαγγελματικά ισοδύναμοι, με ξεκάθαρα διευκρινισμένους τομείς ειδικότητας και αρμοδιότητας. (Βλέπε “The D.O.’s: Osteopathic Medicine in America”. Gevitz N. Baltimore, 1982, The Johns Hopkins University Press. Επίσης “Comparison of entrance requirements for health care professions” Doxey TT, Phillips RB. Journal of Manipulative and Physiological Therapeutics 20:8691, 1997.} Το νομικό κενό που υπάρχει στην Ελλάδα σχετικά με το ζήτημα αυτό δεν έχει ακόμη καλυφθεί και αναμένεται ότι στο πλαίσιο της προσαρμογής με τις Ευρωπαϊκές σχετικές διατάξεις, στο μέλλον θα υπάρξουν οι ανάλογες ρυθμίσεις. Έως σήμερα ισχύει η παλαιότερη νομική διευθέτηση (Φ.Ε.Κ.: 292/23-8-68 [Τεύχος Γ΄]) όπου η σχετική υπηρεσία του υπουργείου Υγείας και Πρόνοιας έχει εξομοιώσει την Οστεοπαθητική με τη Φυσικοθεραπεία, (διευθέτηση η οποία δυστυχώς υποβαθμίζει σ’ έναν βαθμό – τουλάχιστον τυπικά - το επάγγελμα). Έτσι με αυτό το νομικό πλαίσιο και σύμφωνα με τις διατάξεις του Π.Δ. 29/87, το Κέντρο Οστεοπαθητικής λειτουργεί ως νόμιμο Εργαστήριο Φυσικοθεραπείας.







English Version
WHAT IS OSTEOPATHY?

It is an independent scientific field of Alternative or Complementary Medicine. It is considered an approved approach to mechanical malfunctions of the myoskeletal system. For those familiar with the meaning of Chiropractics, as to the theoretical background, Osteopathy and Chiropractics are, to a large degree, synonymous therapeutic approaches. The basic principle on which both Osteopathy and Chiropractics are based is that “structure governs function”. In other words, that the human body, as a live organism is a complete combination of a specific anatomic structure with vital physiological functions, that remains healthy as long as it also remains in tact as a structure. And when this structure is damaged, this has a negative influence on its physiological functions. In many cases, the main cause of a health problem is a defect of the body’s structural integrity. Having this as a basic principle, both Osteopathy and Chiropractic medicine specialize in mechanical disorders and alterations of the joints, especially those of the spinal cord and the affect these disorders have on the nervous system, the muscles and on the mechanisms that cause pain in general.

WHERE CAN OSTEOPATHY BE USED?

Osteopathy can have therapeutic application to a wide range of myoskeletal disorders, pain of the spinal cord as is the neck and back and other afflictions that at first seem to have nothing to do with the spinal cord such as headaches, dizziness, vertigo, numbness etc. It can help people of all ages and professions: from infants to the elderly, from people who lead a couch potato life to professional athletes. Therapy with Osteopathy helps the patient enjoy a better quality life and higher levels of health and physicality.

WHEN OSTEOPATHY SHOULD NOT BE CHOSEN

No therapeutic method is a universal remedy and no scientist has knowledge over all. In the case that the health problem you are facing does not have anything to do with the range of therapy of Osteopathy, you must definitely consider the advice of a doctor specialized in your problem. Try to be clear about the reason for which you are visiting the center of Osteopathy. Do not hesitate to express yourself freely about any health issues you have doubts about, as to their cause or seriousness. This will help you gain precious time, which in many cases affects the success of any therapy you may need to follow. There are cases in which Osteopathic therapy should be avoided. Some of these cases are infectious inflammations of the bones and the joints, bone cancer and serious osteoporosis.

HOW TREATMENT IS CARRIED OUT

When there are the proper indications, therapy is done mainly by manipulation by hand on the spinal cord and on some other joints. This handling is called “adjustments” because their intention is usually to restore the anatomic relation between the vertebrae (in some cases, when the problem causing pain is the contraction of some muscle group, without necessarily any disorder in the anatomic relation of the vertebrae, the manipulation’s purpose is to loosen and relax these contractions in the muscles). Adjustments are the most important part of Osteopathic therapy. Before these manipulations, a specially trained assistant, using Physiotherapy techniques will prepare the spine and the other parts of the body that will be treated. This relaxes the muscles and increases the flexibility and range of movement, resulting in easier Osteopathic manipulation.

ARE THERE “SIDE EFFECTS”?

The only side effect that sometimes presents itself is some pain or numbness in the area of manipulation either for one or two days after treatment, but this is considered a normal reaction. With the proper Osteopathic manipulation the only thing someone could expect is beneficial results. Of course it is expected that every patient will respond differently to the treatment and will have a variety of reactions.

HOW LONG DOES TREATMENT LAST?

As is logical, the time needed for recovery from a problem differs from patient to patient and the truth is nobody can precisely predict this course. During the period of treatment conversing with the patient is what determines, depending on improvement, what the best way to confront the problem is. With careful consideration of the course of recovery, different approaches to the problem are made, in search of the most appropriate. For common back pain problems, relief is generally noticed quickly, during an average of 10 to 12 treatments, once or twice a week. One treatment lasts about twenty to thirty minutes. Some patients choose to follow a maintenance program either because their health problem is chronic or because of the benefit they gain from treatment as it contributes to their health and vitality.

OSTEOPATHY AROUND THE WORLD

In countries where Osteopathic Medicine is taught, as in other European countries and the United States, the legislation is completely different to that of our country. Doctors of Osteopathy (D.O. ’s) and Allopathic or Medical Doctors (M.D. ’s) are legally and professionally equal, clearly elucidating their field of expertise and competence. (See “The D.O. ‘s: Osteopathic Medicine in America”. Gevitz N. Baltimore, 1982, The Johns Hopkins University Press. Also “Comparison of entrance requirements for health care professions” Doxey TT, Phillips RB. Journal of Manipulative and Physiological Therapeutics 20:8691, 1997.) The legal gap in Greece having to do with this matter has not been covered as yet but it is expected that in the future, during the proceedings of conforming to the necessary European dispositions, relative regulations and changes will be made. Until this day the former legal legislation stands (Φ.Ε.Κ. : 292/23-8-68 [volume C’]) where the relative office of the Department of Health has assimilated Osteopathy to Physiotherapy (which unfortunately undermines-at least typically-the profession to some point). Thus, based on these laws and according to the dispositions of the Π.Δ. 29/87, the Center of Osteopathy works as a legal Physiotherapy clinic.